Laat ik mij even voorstellen, ik ben Rob Houben net 39 jaar en van beroep ben ik service monteur hvac installaties. Al bijna 12,5 jaar getrouwd en in bezit van een lieve dochter van bijna 3 jaar. En buiten mijn duiven bezitten we nog twee katers en een vijver met genoeg vissen. Nadat we jaren in een flat gewoond hadden, hadden we eindelijk een eigen huis en mijn eigen tweede hands duivenhok. Ik kon eindelijk voor me zelf beginnen met duiven . Maar het begon eigenlijk anders dan verwacht. Want op 28 december 1997 heb ik de eerste keer mijn 22 duiven gekoppeld die ik van mijn vader had overgenomen nadat deze in november plotseling was gestorven en dat was natuurlijk niet zo gepland. Ik zou dat jaar voor het eerst beginnen met mijn eigen jonge duiven maar ja na het plotseling overlijden van mijn vader heb ik ook maar meteen al zijn oude, jarige en jonge duiven mee genomen en ze omgewend. De kweekduiven heb ik niet omgewend omdat daar nogal wat “vreemde” duiven bij zaten. En zo begon ik maar wat aan te rotzooien, want ik had gehoopt dat mijn vader me de eerste jaren nog wel had kunnen helpen maar dat ging helaas niet meer. De leerschool was hard, want al snel begreep ik dat de andere spelers niet te veel vertelden waarvan ik wat kon leren. Ik ging naar de open universiteit waar een cursus over postduiven werd gegeven met de titel: er leiden vele wegen naar Rome. Maar daar waren top spelers aan het woord die het eigenlijk niet over beginners zaken hadden maar over de verfijnde duivensport. Waar ik toch wel dingen heb gehoord die me nu van pas komen. Want ik moet zeggen dat ik bij mijn vader wel al zeker 15 jaar trouw de duiven wegbracht, trouw bleef opletten bij de thuiskomst, alles financieel bijhield en met de jonge duiven speelde zodat deze erg tam werden maar over de duiven sport zelf had ik nog niet veel geleerd. Wat ik niet wil zeggen is dat mijn vader een slechte melker was, dit zeker niet, maar hij was niet met de tijd meegegaan. Hij speelde alleen maar het nestspel, vertrouwde geen dierenarts en bezocht deze alleen maar als het al veel te laat was. Op ons hok van 4,5 meter zaten de oude, jarige en jonge duiven gewoon bij elkaar. De kweekduiven zaten onder het hok en hadden een klein rennetje. Mijn vader speelde het hele jaar door altijd wel redelijk goed en was elk jaar wel goed voor een eerste prijs in ons samenspel [ Elsloo] maar dat waren altijd weer andere duiven. Ik wist zelf nog niet goed wat voor een spel ik wilde gaan spelen en besloot gewoon met het programma spel mee te doen en enkele duiven op het fondprogramma. De afstammelingen van de duiven waren nog wel terug te vinden in de kweek boeken van mijn vader maar alle prestaties waren door mijn vader weggeworpen zodat ik niet meer kon zien wat de duiven hadden gepresteerd. De duiven waren niet slecht omdat als je redelijk goed speelt en in de winter maar ongeveer 22 duiven incl. de kweekduiven doorhoud meestal de slechte er wel uit zijn. Zo verliep het eerste jaar best wel goed en als de duiven van mijn vader die omgewent waren niet altijd eerst naar hun oude hok waren gegaan waren er best wel enkele vroege prijzen gevallen. De jonge duiven waren niet goed maar ook niet slecht, maar dat was waarschijnlijk meer aan de baas te wijten dan aan de duiven zelf. Dit was ook aan de haarwormen te danken die ik gratis en voor niets van mijn vader had geërfd Dit was dus de oorzaak van de tegenvallende uitslagen de laatste jaren bij mijn vader en nu bij mij. De twee jaar erna heb ik nog steeds veel last gehad van deze ondingen maar gelukkig heb ik er dit jaar geen last van gehad. Ik heb die jaren weken achter elkaar de hokken schoon gebrand en de duiven maar vol gepropt met medicamenten en niets hielp voor lang. Daarop heb ik besloten om na het seizoen de duiven sterk uit te dunnen, te kuren en tot na de winter ze niet meer uit te laten, zodat ze zich geen eieren meer van buitenaf konden oplopen, de hokken zijn ondertussen ook natuurlijk enkele malen weken achterelkaar uitgebrand.